Για λίγους

Λίγος, φθηνός και μικροπρεπής είναι τα επίθετα με τα οποία θα χαρακτήριζα το παρακάτω άτομο. Είναι το άτομο το οποίο χρήζει της περισσότερης λύπησης. Δεν χρήζει λύπησης τόσο ο διανοητικά καθυστερημένος, ο οποίος είναι πολλές φορές χαρούμενος δίχως κάποιο ουσιαστικό λόγο, όσο το άτομο αυτό. Χαρακτηρίζεται ως ο χειρότερος χρήστης, καθώς δεν έμαθε να αξιοποιεί και καταφεύγει σε ο,τι "φθηνότερο" βρει. Όσο πιο έξυπνος εμφανίζεται τόσο πιο μικροπρεπής θα καθίσταται. Δεν έχει σημασία αν "πέτυχε" στην ζωή του, αν τελείωσε την καλύτερη σχολή, αν γενικότερα έχει μια "αξιοπρεπή" ζωή δίχως οικονομικά προβλήματα κ.α.
Ζει ξεκάθαρα σε μια πλάνη λουσμένη με κάθε τι επιφανειακό. Φοβήθηκε και διέφυγε σε ο,τι πιο εύκολο, σε αυτό δηλαδή που θα τον έβγαζε από ένα τεράστιο κόπο. Δειλό, ανάξιο, δεν ξέρω πως αλλιώς να τον χαρακτηρίσω. Έμαθε να πείθει τον εαυτό του με τα λιγότερα. Θα τον δεις να βάζει τον εαυτό του σε καταστάσεις δίχως να το θέλει στην πραγματικότητα, απλά και μόνο για να το λέει στον εξίσου ανόητο κόσμο γύρω του και να νιώθει υπερήφανος. Θα τον δεις να ασχολείται τόσο με την εμφάνιση του που θα ξεχνάει άλλα σημαντικά πράματα. Ακόμα μπορεί να νομίζει πως κατέχει διάφορα παράπλευρα δικαιώματα στις διαπροσωπικές του σχέσεις λόγο της υψηλότερης κοινωνικής τάξης του, η ακόμα λόγο της εμφάνισης του.
 Αν αναγνώστη μου δεν σου αρμόζουν τα παραπάνω επίθετα και σέβεσαι τον εαυτό σου καλύτερα να σκεφτείς 2 φορές το που "πατάς" αυτή τη στιγμή. Άσε τον ανόητο, δεν μπορεί περισσότερα. Για εσένα όμως που νιώθεις πως δεν ανήκεις σε ένα μεγάλο μέρος του κοινωνικού συνόλου, τότε σε περίπτωση που το αποφεύγεις, δεν αποτελεί μια αντικοινωνική στάση εκ' μέρους σου. Τέτοιες κοινωνικές συμπτύξεις θα σε φθείρουν, θα σε αφήσουν στάσιμο. Δεν θα κάνεις άπλα καλό στον εαυτό σου, αλλά και στο κοινωνικό μέρος αυτό στο οποίο θα του αναζωπυρώνεις τα κόμπλεξ του και θα σου επιτίθεται στα φαινομενικα αδύναμα σημεία σου.